biography empyrium:

اول بار باید گفت که کلمه Empyrium معنی بسیار عجیبی داره: یه جایی اونور افق که با اینحال قابل دیدنه. این گروه که در سال 1994 در هندونگن Hendungen کشور آلمان تاسیس شد، کار خودش رو در سبک بلک متال و با تقسیمات جزئی تر Dark Symphonic Folk Black Metal با دموئی در سال 1995 به نام...Der Wie Ein Blitz Von Himmel Fiel...
شروع کردفضای بیشتر آهنگهای این گروه فضایی تاریک، غم افزا، و گاهی هم عاشقانه است.
اولف تئودور شوادورف ملقب به مارکوس استوک مرد شماره یک گروه بود. خوانندگی و نوازندگی گیتار آکوستیک، گیتار باس، سازی به نام Mellotron که ، درامز و پرکاشن رو به عهده داشت. توماس هلم هم علاوه بر خوانندگی نواختن پیانو و کیبورد را بر عهده داشت.
اعضای اسبق این گروه نیز عبارتند از نادین مولتر که نواختن فلوت و ویلن سل رو به عهده داشت و آندریاس باخ که سینت سایزر رو در آهنگهای امپریوم مینواخت.قابل توجه دوستان اینکه مارکوس با نادین مولتر ازدواج کرده اند.یک سال بعد از آن دمو گروه یک آلبوم به نام یک غروب زمستانی  A Wintersunset در 1996 به علاقه مندان ارائه شد.و اما شاهکار امپریوم. آلبومی که امپریوم در 1997 تهیه کرد در زمره ده آلبوم برتر تاریخ متال قرار گرفت(؟). سرودهای مردابها و دشتهای مه آلود Songs of moors and misty fields یک متال ناب و زیبا را ارائه میکرد. ابتکارات امپریوم در بکارگیری همزمان فلوت، ویلن سل و پیانو، فضایی باورنکردنی برای آهنگهای آنها ایجاد میکرد.در 1999 هم آلبومی دیگر و افتخاری دیگر برای امپریوم رقم خورد. آنها با تغییر رویه رو به سبکی آورده بودند که به موج سیاه آکوستیک Darkwave Acoustic معروف شد. آلبومی با نام جایی در شب که باقرقره جنگلی نغمه میسازد Where at night the wood grouse plays . پس از آن گروه به مدت سه سال برای آماده سازی حسن ختام کار خود فعالیت کرد. در 2002 یک ای پی به نام Drei Auszüge aus Weilandتهیه کردند که به واقع مقدمه ای برای آلبوم پایانیشان یعنی Weiland بود. در همان سال یعنی سال 2002 گروه آلبوم ویلند را به زبان آلمانی تهیه کرد و سپس به کار خود به عنوان گروه امپریوم خاتمه دادند.
آنها رسالت خود را انجام شده فرض کردند و با پایبندی کامل به اصل تجاری نشدن، نامی نیک از خود در تاریخ متال به جا گذاشتند. هرگز نخواهید توانست یک کنسرت یا یک کلیپ از امپریوم بیابید چرا که آنها اصلا برای پول و درآمد فعالیت نمیکردند.

فقط طرفداراش خودشون یکی ساختن که اونم طبیعت رو نشون میده و هیچ تصویر متحرکی از اعضا در حال نواختن یا خواندن موجود نیست.

علاوه بر آهنگهای زیبا، اشعاری بسیار دل انگیز هم امپریوم را یاری میکرد.

نکته دیگری که قابل ذکر است موسیقی این گروه است باور نمیکنید اگر بگویم این گروه در آلبومهای خود و در هیچ یک از آهنگ ها یک فالش هم ندارد.

http://www.empyrium.de

"Many moons ago..."

A night of december so dark and cold,
I walked a path ages old
The moon amongst the clouds revealed
lightning valleys, forest and field

Embraced by silence I wandered the moor
an endless landscape by my side
when in the mist I saw a light
dancing through the hazy night

I stood and watched the play in awe
was deeply touched by what I saw
I told my friends what I did see
and what they told did tremble me!

It's said the ghost of a young, fair maid
is cursed to dwell beneath the shade
of the olden oak she died below
O that was many moons ago!

شبی از شب های دسامبر که چه تاریک و سرد بود
به راهی قدم گذاشتم که قدمت دیرینه داشت
از میان ابر ها ماه نمایان شد
دره ها ی پر سائقه و جنگل و دشت در مقابلم بود

در آغوش سکوت در دشت گردش می کردم
و یک منظره بی انتها در مقابل چشمانم بود

وقتی که در میان مه نوری را دیدم
که در میان شب مبهم می رقصید

ایستادم و با وحشت نمایش را نظاره کردم
و چیزی که دیدم مرا عمیقا متاثر کرد
به دوستانم گفتم چه شده
و چیزی که آنها به من گفتند مرا از ترس به لرزه انداخت

" می گویند که روح یک دختر زیبای جوان
نفرین شده و محکوم است تا زیر سایه
درخت بلوطی که در زیرش جان سپرده آواره باشد

خب این جریان به چند ماه پیش بر میگرده!"

-------------------------------------------------------------------------------------------

Meagre trees in the shrouds, as old as the stones....
Mourners of abandon'd love, forever their woes shall growsilent.
O how many times may the moon has shone - reflected in theseblack lakes?
Should it be that can hear, the woes of those who ceased theirlifes?

O so old they are... they bare the neverending grief...
Age-old miserability
Ancient bitter beauty

Lost is the hope of those, who walk the moors with pain inheart.
...and all joy it sinks, burried deep, forever presumed dead.

O, so old they are... they bare the neverending grief...
Age - old miserability, a bitter beauty thrilling me


سوگواران

درختان نزار در کفن
به قدمت سنگ ها
سوگواران عشق ترک شده
که شیون هاشان هیچگاه به خاموشی نمی نشیند.

آه!چند بار تا کنون درخشیده است ماه؟
منعکس گشته در این برکه های سیاه؟



آیا صدای که شنیده می شود
شیون آنانی است که وقف زندگی شان گشته اند؟



آه! چقدر پیرند.......

اندوه بی پایان در دل داردند:
اندوه پیری و گذشت زمان
زیبایی تلخ باستانی


امید کسانی بر باد رفته
که با دردی در دل
در سرزمین های لم یزرع قدم گذاشتند
و تمام لذت هایشان فرو می رود
در اعماق دفن شده و برای همیشه مرده انگاشته می شوند


آه . چقدر پیرند...
اندوه بی پایان در دل دارند:
اندوه پیری و گذشت زمان
یک زیبایی باستانی مرا به هیجان می آورد

-------------------------------------------------------------------------------------------

Empyrium - The Ensemble Of Silence

And again the moon is on the wave, gliding gently into me,
on silent wings the night comes from there, as my heart longs tothee...

For in my hand I still hold the rose that froze long times ago,
its leafs have withered, it ceased to grow - left in me thiswoe.
The wine of love, is o so sweet, but bitter is regret,
I knew at sunset I would meet the ascending veils of dread.

Before my eyes nocturnal curtains fall,
The dark and gentle haze of the night, greedily devours all.
"Woe to him whose heart is filled with bitter rue and who drownsin grief"
In the silence of the night I loose myself,
it makes me drunken with its sweet blue sound.

In the drunk'ness of solitude I fear no more the solemn realms ofdeath
No single sigh from my lips as I drink the wine of bitterness
My heart is aching nevermore for I know that all may end
Just I and the poetry of the night, now forever one....
Just I and the poetry of the night, now forever one,
The ensemble of silence plays so beautiful for me...

.



اجتماع سکوت


و دوباره ماه دست تکان می دهد
به آرامی بر من می درخشد.
بر بالهای سکوت،شب از آنسوی می آید
درست همانطور که قلب من آرزوی تو را دارد

چراکه هنوز

گل سرخی راکه ازدیرباز یخ زده بود
در دستانم نگه داشته ام.
گلبرگ هایش پژمرده اند
از رستن باز ایستاده اند
و اندوه را درون من باقی نهاده اند.



شراب عشق؛
آه چه بس شیرین است اما تلخ حسرت است.

در غروب خورشید دانستم که
بالا رفتن پرده ترس را می بینم

در مقابل چشمانم پرده های شبانه فرو می افتند
مه تاریک و لطیف شب حریصانه همه چیز ر ا در بر میگیرد

شب:
" وای بر آنان که قلبشان از افسوس انباشه شده و در غصه غرقند"
در تاریکی شب خود را می بازم . مرا با صدای آبی و شیرینش مست می کند

در مستی تنهایی، دیگر از قلمرو موقر مرگ ترسی ندارم
هیچ آهی از لبانم بر نمی آید
همچنانکه تلخابه شراب را می نوشم

قلبم دیگر غصه به خود را نمی دهد
چراکه می دانم همه چیز می تواند به پایان رسد
تنها من و چامه سرایی شب اکنون تا ابد به هم می پیوندیم

تنها من و چامه سرایی شب اکنون تا ابد به هم می پیوندیم
و سکوت چه زیبا برایم موسیقی می نوازد